Asla kırılmasını ıstemedım düşen kadehin.
Sırların doruğunda yaşadığım hayatın,
bu kadar şefaf görünmesi benim sucum değil.
Yada havada süzülürken şarap cam kırıklarının kesmesi topukarımı.
İyice dip noktasına kadar ınmesı derimi katlamanlardan soyutlaması,
benım sucum değil.
Benım değil kanlı ayak izleri,
ve ya arkamda bırakmak zorunda kaldığım sessiz adamın değil!
Bızım değil hiç bişey, asla uyanamadıkki gecenın zifiri kabusundan.
Asık suratlarla gülümsedik ınsanlara
,ve resımler alabildiğine doluydu siyahın asiliğiyle.
Dinlenmemiş olan karamsar masallardaki lord'um...
Dere kenarında vururken yüzünün ışıgı gözlerıme,
benım sucum değil
karartılması gözümü alan ışığın.
Yada bı anda yok olması.
Kaç vakit sonra eskirde düşer yüzümden bu maske.
ya cıkarsa meydana karartılmış ruhum?
Mecalim yok yaslı fikrim kalkıp iki adım atmaya
Benım sucum değil gizlenmek küflü kaldırım kenarlarında
Benım sucum değil kaybetmek
Bırakıp gitmek ...
Kalıcı Bağlantı
Yorum (yok)
Yorum yaz